ก่อนเปิดเล่ม

พระมหาสมโภช ฐิติญาโณ
ถ่ายภาพ เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2553

                  จุลสารเดือนมีนาคม  เป็นฉบับพิเศษ มีชื่อว่า “เข้าเฝ้าพระพุทธองค์”   ซึ่งเป็นความประสงค์ของผู้เขียนที่จะขอพักเพื่อรักษาร่างกายที่หมอตรวจพบว่าเป็นมะเร็งตับระยะ 4  ซึ่งเป็นขั้นที่หมอก็หมดหนทางเยียวยารักษา ผู้เขียนเองก็ปฏิเสธการรักษาตามแบบของหมอที่ต้องฉีดคีโม  และมีศรัทธาในการรักษาตามแนวธรรมชาติบำบัด ซึ่งไม่ทรมาน ทำให้มีสติในการพิจารณาธรรม

                ไม่ว่าผลของการรักษาจะออกมาอย่างไร ก็จะไม่รู้สึกอย่างไร เพราะได้ทำใจยอมรับกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นโดยไม่หวั่นไหว  การแก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องธรรมดาโลก  ที่ทุกคนต้องประสบ ขอเพียงเรารู้เท่าทันก็จะไม่สะดุ้ง กลัวต่อความเปลี่ยนแปลง กลับจะเป็นผลดีเสียอีกที่เรารู้วันตาย จะได้ไม่ประมาทต่อชีวิต   เวลาที่ผ่านมาก็ได้ทำหน้าที่ของพุทธบุตรอย่างไม่ปกพร่อง มีการรักษาศีลเจริญภาวนา แต่ก็ไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย  ด้วยภารกิจที่ต้องรับผิดชอบในฐานะเจ้าอาวาส และอบรมสั่งสอนพุทธบริษัท ทั้งยังต้องศึกษาระดับ Ph.D.

                แต่ ณ เวลานี้ทำให้ปลงตก  หันมาให้เวลากับการภาวนาอย่างจริงจัง เพื่อเป็นที่มั่นใจว่า “คติในเบื้องหน้าจะเป็นภพภูมิที่ดี” จึงได้ตั้งชื่อจุลสารฉบับนี้ว่า “เข้าเฝ้าพระพุทธองค์” ทั้งกายและใจจะอยู่ใกล้พระพุทธเจ้า  เรามีเวลากันไม่มากแล้วนะ  อย่าประมาทกันอยู่เลย  หันหน้าเข้ามาปฏิบัติธรรม เพื่อให้มีธรรม เพราะเมื่อเรามีธรรมก็ได้ชื่อว่าปฏิบัติธรรม  แต่ถึงจะกำลังปฏิบัติธรรมอยู่ก็ใช่ว่าจะมีธรรม  ฉะนั้น ผู้รู้ธรรมอาจจะไม่ได้ปฏิบัติธรรมและไม่มีธรรมก็ได้

            พระพุทธองค์ทรงตรัสว่า “อาโรคฺยปรมา  ลาภา  ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ”  คำว่า “โรค” ในที่นี้ หมายเอาโรคทางจิตวิญญาณ คือ โลภ โกรธ หลง ที่ครอบงำจิตใจ มีอำนาจบงการจิตใจ ให้ทำในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง  ฉะนั้นถ้าใครไม่ถูกกิเลสทั้ง ๓ ครอบงำ ก็ชื่อว่าเป็นผู้มีลาภอันประเสริฐ  ส่วนโรคที่เกิดทางร่างกาย จะเป็นมะเร็ง วัณโรค หรือโรคเอดส์  ก็ไม่น่ากลัวเท่ากับโรคทางจิตวิญญาณ  และข้าพเจ้าก็ไม่สะทกสะท้านต่อโรคกายที่เกิดขึ้น    

              ความตั้งใจสูงสุดในการออกจุลสารฉบับนี้ เพื่อประกาศให้ท่านทั้งหลายร่วมบุญครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของข้าพเจ้า เรียกว่า ทำบุญมหาสังฆทาน (ทำบุญลาตาย) ดังนั้น ฉบับต่อไปท่านจะไม่ได้พบกับสำนวนของผู้เขียน แต่มิได้หายไปไหน เพียงขอได้มีเวลาเข้าเฝ้าพระพุทธองค์ ถ้ามีบุญบารมีอยู่ก็จะกลับมาพบกับท่านใหม่

               ข้าพเจ้าขอเชิญชวนท่านทั้งหลายมา “ตายเสียก่อนตาย” กันเถิด แล้วเราจะได้ชื่อว่าเป็นผู้ไม่ประมาทและเมื่อถึงคราวตายก็จะตายอย่างมีสติ “ไม่ตายโหง”  ดังคำที่หลวงพ่อพุทธทาสกล่าวไว้ว่า “ผู้ที่ชื่อว่าตายโหง คือผู้สะดุ้งกลัวต่อความตาย”  มาร่วมอนุโมทนากับข้าพเจ้าในการเข้าเฝ้าพระพุทธองค์ เผื่อมีบุบเพกตปุญตา จะได้เข้าถึงธรรมอันเป็นที่พึ่งอันประเสริฐ ดังพุทธภาษิตว่า “ธมฺมจารี  สุขํ  เสติ   ผู้มีปกติประพฤติธรรมย่อมอยู่เป็นสุข”   สาธุ   สาธุ

ด้วยความปรารถนาดีจากใจ
พระมหาสมโภช ฐิติญาโณ 
เจ้าอาวาสวัดรัตนปัญญา

คำกลอน "ตายก่อนตาย" โดยพุทธทาสภิกขุ